De Nederlandse samenleving is een pluriforme samenleving. Dit zie je met name in de grote steden zoals Amsterdam, Rotterdam, Den Haag, Utrecht en agglomeratie gebieden. Hier leven al drie generaties lang niet westerse allochtonen. Tot deze groep wordt iedereen gerekend waarvan één van de ouders geboren is buiten de Europese Unie. Door cultuur, godsdienst en/of  een andere levenswijze na te streven, kunnen er grote verschillen ontstaan in de wijze waarop autochtone burgers participeren in de samenleving. De tweede en derde generaties hebben hun maatschappelijke situaties, door inburgering en het bevorderen van de opleidingsniveau, grotendeels verbeterd. Desondanks zijn zij vaker werkloos en ervaren zij moeite met het beklimmen van de maatschappelijke ladder.

Amsterdam telt ruim 172 verschillende nationaliteiten en wordt herkend als een van de meest multiculturele steden in de wereld. Inter-Focus wil zich inzetten voor een verdere verbetering van de maatschappelijke positie van bi-culturele werkzoekenden. Als hier niet tijdig aan gewerkt wordt, zal hun positie achtergesteld blijven en worden er zo economische en maatschappelijke posities in stand gehouden. Dit stagneert de inburgering van een burger in de samenleving. Talenten blijven onbenut, het individu beleeft moeite en kan zich niet identificeren met de ander. Door (onbewust) in verschillen te blijven denken, blijft er een zekere afstand bewaard en heeft dit invloed op hoe wij op de werkvloer met elkaar werken. Amsterdam en de grotere steden moeten een inhaalslag maken en werken aan hun diversiteitsplan en intern kunnen onderzoeken waarom er moeite wordt ervaren om deze burgers aan te trekken als werknemer en te behouden als personeel.

Helaas is er (onbewust) sprake van stereotypering en worden er aannames gemaakt waardoor men vervolgens minder open staat voor de ander. Door met elkaar te communiceren en elkaars mening te erkennen en te accepteren zonder vooroordelen kan men in gesprek en in contact blijven. Dit zal het begin zijn van een participerende samenleving, hierdoor zal de samenleving niet om elkaar leven in allerlei andere (sub) groepen, maar met elkaar leven.

Er bestaan verschillen tussen diverse culturen. Dit kan invloed hebben op de wijze hoe een individu de samenleving beleeft. De samenleving wordt gekleurder. Hierdoor moet men bewust zijn van de verandering(en) die de samenleving ondergaat.

Naast de verschillen, groeit er een nieuwe gemengde generatie. De allochtoon en autochtoon studeren samen op dezelfde hogeschool of volgen gezamenlijk universitaire studies. De bi-culturele Nederlander behoort tot de opkomende nieuwe groep samenleving. Zij worden ook gekenmerkt als de nieuwe generatie ofwel de eerste generatie. Dit omdat zij grotendeels de eerste zijn in de familie met een diploma. Zij kunnen doordat zij in twee culturen zijn opgegroeid en in de jonge levensjaren al kennis hebben gemaakt met beide culturen, zowel een meerwaarde als een toegevoegde waarde zijn voor de Nederlandse samenleving. Zij kunnen de verstoorde samenleving helpen in evenwicht te houden. In beide culturen zijn zij thuis en kunnen sneller een verbinding maken doordat zij de situatie beter begrijpen. Zij kunnen een analyse maken hoe het is gekomen dat de allochtoon werkloos is geworden en welke begeleiding nodig is om de werkzoekende snel aan het werk te helpen. Er dient snel en adequaat gehandeld te worden en de werkzoekende te betrekken bij het opstellen van zijn eigen persoonlijke ontwikkelingsplan. Door de situatie te begrijpen en te kennen kan men allerlei misvattingen voorkomen. De persoon wordt geholpen door de eigen ervaring, kennis heeft van de cultuur en de taal waardoor culturele barrières snel worden overwonnen.